İnfaz Kanunu Madde 101: İnfaz Sırasında Verilecek Kararların Mercii ve Usulü

Madde 101. - Madde, cezanın infazı sırasında hükmün açıklanması gereksinimi ortaya çıktığında veya cezanın infazında tereddüt edildiğinde veya birden fazla hükümlerdeki cezaların toplanması ve hastanede geçen sürelerin cezadan indirilmesi için verilecek kararlarda, mercii ve usulü göstermektedir:

1. Cezanın infazı sırasında 98 ila 100 üncü maddeler gereğince mahkemece duruşma yapılmaksızın karar verilecektir. Merci, Cumhuriyet savcısının ve hükümlünün iddialarının nedenlerini yazılı olarak bildirmelerini isteyebilecektir.

2. 99 uncu madde gereğince cezaların toplanmasına dair karar verme yetkisi en ağır türden cezaya hükmetmiş mahkemeye aittir; cezalar aynı türden ise en fazla cezaya hükmetmiş bulunan mahkeme yetkilidir. Bu durumda bulunan birden fazla mahkeme varsa son hükmü veren mahkeme yetkilidir.

Hükümlerden birisi doğrudan doğruya bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaydan verilmiş ise, cezaların toplanması kuralının uygulanması yetkisi bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaya aittir.

Bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaydan başka diğer mahkemelerin bu konudaki kararlarına karşı acele itiraz yoluna gidilebilir.

Tasarının 101 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklikle, Tasarının 99 uncu maddesi gereğince cezaların toplanması gerektiğinde, bu kararı verecek olan merciilerin daha açık ve belirgin hâle getirilmesi amacıyla yeniden düzenleme yapılmış, ayrıca üçüncü fıkradaki "acele" ibaresi, Ceza Muhakemesi Kanununa uyum sağlamak amacıyla metinden çıkarılmıştır.

MADDE 23- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 101 inci maddesinin ikinci fıkrasında, koşullu salıverilme süresinin belirlenmesine esas olmak üzere cezaların toplanması gerektiğinde, bu hususta hüküm verme yetkisinin, en fazla cezaya hükmetmiş bulunan mahkemeye, bu durumda birden çok mahkeme yetkili ise son hükmü vermiş olan mahkemeye, hükümlerden biri doğrudan doğruya bölge adliye mahkemesi tarafından verilmiş ise bölge adliye mahkemesine, Yargıtay tarafından verilmiş ise Yargıtaya ajt olduğu düzenlenmiştir.

ii Buna göre farklı mahkemelerce verilmiş kararların sadece toplanmasına ilişkin olan ve herhangi bir yargılama gerektirmeyen bu kararların, denetim mahkemesi niteliğini haiz bölge il adliye mahkemeleri ceza daireleri veya Yargıtay ceza daireleri tarafından verilmesi, toplama o «e © okararlarının hızlı bir şekilde alınmasını engellemekte ve belirtilen.yargı mercilerine iş yükü “w... ws getirmektedir... Ayrıca, uygulamada bazı hallerde söz. konusu kararların hangi mahkeme hey tarafından verileceğine ilişkin tereddütler de ortaya çıkmaktadır. Bu sakıncaların giderilmesi ; amacıyla maddenin ikinci fıkrasında değişiklik yapılmaktadır.

İkinci fıkrada yapılması öngörülen değişiklik ile, ilk derece ceza mahkemeleri, bölge adliye mahkemeleri ceza daireleri ve Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen cezaların toplanması gerektiğinde, bu hususta hüküm verme yetkisi en fazla cezaya hükmetmiş bulunan mahkemeye, bu durumda birden fazla mahkeme yetkili ise son hükmü vermiş olan mahkemeye ait olacağı öngörülmektedir. Toplama kararına dahil olan kararlardan birinin Yargıtay veya bölge adliye mahkemesi ceza dairelerine ait olması bu kuralı değiştirmeyecek ve Yargıtay veya bölge adliye mahkemesi ceza daireleri tarafından verilmiş mahkumiyet hükmü bulunsa dahi daha fazla cezaya hükmedilen bir ilk derece ceza mahkemesi kararı varsa toplama kararı bu ilk derece mahkemesi tarafından verilecektir. Ancak en fazla cezanın; a) Yargıtay tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi halinde Ankara ağır ceza mahkemesince, b) Bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi halinde bölge adliye mahkemesinin bulunduğu il ağır ceza mahkemesince, c) Bölge adliye mahkemesi tarafından duruşma açmak suretiyle verilmesi halinde ise hükmü kaldırılan ilk derece mahkemesince, cezaların toplanmasına ilişkin karar verilecektir. Böylelikle Yargıtay ve bölge adliye i mahkemelerinden toplama kararı vermesi talep edilmeyecektir.

Madde 44- Maddeyle, 4675 sayılı Kanunda yapılması öngörülen değişikliklere uyum sağlamak amacıyla 5275 sayılı Kanunun 101 inci maddesinde değişiklikler yapılmaktadır. Maddenin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle, infaz sırasında karar verecek merciler arasına infaz hâkimi de eklenmektedir.

Maddenin ikinci fıkrasında yapılan değişiklikle, 4675 sayılı Kanunda yapılması öngörülen görev ve yetkiye ilişkin değişikliklere uyum sağlanmaktadır. Toplama kararlarını verecek infaz hâkimlikleri, fıkranın mevcut metnindeki esaslar çerçevesinde belirlenmektedir.