Aynı Davada Hakaretten Mahkûm Olan Sanığa Beraat Ettiği Suç İçin Vekâlet Ücreti Verilmedi

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/4137 E., 2025/2347 K.

SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun reddi, hukuka aykırılığın düzeltilerek

istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının istinaf edilmediği ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince bu suçtan kurulmuş bir hüküm bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek;

Hakaret suçundan verilen karara yönelik olarak itirazın, merciince incelenerek kesin olarak reddedildiği belirlenmiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, görevi yaptırmamak için direnme suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak, sanığın beraatine karar verilmesi suretiyle, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEBİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafiinin istinaf talebinin miktar yönünden reddine dair verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 279/1-b maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün bulunmadığı ve sanık müdafiinin ayrı dilekçeyle yapmış olduğu itirazın da, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin 16.07.2025 tarihli ve 2025/161 sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden; gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2026 tarihinde karar verildi.