Kasten Öldürmede Meşru Savunma Koşulları Oluşmadı, Haksız Tahrik İndirimi Yerinde Görüldü

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/114 E., 2024/207 K.

SUÇ: Kasten öldürme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye çıkarılmasına rağmen, belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2013 tarihli ve 2012/94 Esas, 2013/134 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.03.2017 tarihli ve 2015/5701 Esas, 2017/969 Karar sayılı kararı ile sanığın maktule yönelik eylemi nedeni ile haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2017/114 Esas, 2024/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, cezanın yetersiz tayin edildiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğine göre maktulden sanığa yönelen haksız davranışın ulaştığı boyut nazara alındığında belirlenen haksız tahrik indiriminin yerinde olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2017/114 Esas, 2024/207 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden

katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

... Ağır Ceza Mahkemesi'nce sanık ... hakkında maktul ...'in tahrik altında öldürülmesinden dolayı 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar Dairemizce oy çokluğu ile onanmış ise de aşağıdaki gerekçelerle verilen karara katılmıyoruz.

Sanığın eşi ile yaşadığı aile içi geçimsizlikler nedeniyle sanığın eşinin kardeşleri olan ... ve ... ile aralarında uzun süredir husumet bulunduğu, daha önce sanığın eşinin akrabalarınca sanığın yolunun kesilerek darbedildiği, aracının iteklenerek ağaca çarpmasının sağlandığı gerekçesiyle bu kişiler hakkında iddianame düzenlenmiş olduğu, olay günü sanığın yanında çocuk olan kızı ... ve yeğeni ...'le birlikte ... İlçe merkezine alışveriş yapmak için gittiği, ...'in dayıları olan maktulleri gördüğü, böylece maktullerin sanığı takip ettiklerinin anlaşıldığı, ... maktullerin sanığın yanına geldikleri, maktul ...'ın elini beline attığı ve elinde silahın görüldüğü, bunun üzerine sanığın yakında bulunan aracından av tüfeğini alarak ...'a ateş ettiği, ...'ın yere düşmesi üzerine elinde silah bulunmayan maktul ...'a da ateş ederek ölümüne neden olduğu, sanığın maktul ...'ın elinde silah bulunması sebebiyle meşru müdafaa halinde bulunduğunun kabul edilmesine rağmen maktul ...'un elinde silah bulunmadığı gerekçesiyle bu maktule karşı eylemin tahrik altında kasten öldürme olarak kabul edildiği, sanık ile maktuller arasında bulunan önceye dayalı husumet, maktullerin alışveriş için çarşıya gelen sanığı takip etmeleri, maktullerden ...'ın silah bulundurması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kendini korumak için ateş etmesinin meşru müdafaa sınırlarında kaldığı hususunda şüphe bulunmadığı, sanığın yanında küçük çocuğu ... varken takip edilmesi sebebiyle silahı bulunmayan ...'un bu durumunu soğukkanlılıkla değerlendirememesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, kendi hayatı tehlikede olan sanığın yanında çocuk da bulunması sebebiyle maktul ...'a karşı ateş etmesi şeklindeki eylemin TCK'nın 27/2. maddesinde gösterilen meşru savunmada sınırın aşılması olarak kabul edilmesi gerektiği, sınırın aşılmasının sebebinin sanığın yaşadığı heyecan, korku ve telaştan ileri gelmiş olduğu anlaşıldığından

sanık ... hakkında maktul ...'un öldürülmesinden ötürü ceza verilmemesi gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun onama yönündeki kararına katılmıyoruz.