top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar › İş Hukuku › Ücret Alacağı

Yargıtay 9. HD Bozma İş Hukuku

2022 Sonrası Asgari Geçim İndirimi Hesaplanması Bozma Nedeni Sayıldı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2026/1119 · K. 2026/3099 · T. 13.04.2026

Karar Özeti

Fırın ustası olarak çalışan davacı işçi, kıdem ve ihbar tazminatı ile çeşitli işçilik alacaklarının yanında asgari geçim indirimi alacağını da istedi. İlk derece mahkemesi davayı kabul etti; bölge adliye mahkemesi davalının istinaf başvurusunu esastan reddetti. Yargıtay, 7349 sayılı Kanun'la ücrette asgari geçim indirimi uygulamasının 01.01.2022'den itibaren kaldırıldığını belirtti. 01.01.2022 sonrası için de asgari geçim indirimi alacağı hesaplanması hatalı bulunarak hüküm bozuldu; davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmedi.

Kararın Ortaya Koyduğu İlke

Ücrette asgari geçim indirimi uygulaması 7349 sayılı Kanun'la 01.01.2022 tarihinden itibaren kaldırıldığından, bu tarihten sonraki dönem için asgari geçim indirimi alacağı hesaplanamaz.

Soru: 01.01.2022 sonrasındaki çalışma dönemi için asgari geçim indirimi alacağı istenebilir mi?

Sonuç: Bölge adliye mahkemesi kararı kaldırıldı ve ilk derece mahkemesi kararı bozuldu.

Karar Künyesi

İlgili Mevzuat

  • 7349 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

Kararın Önemli Bölümleri

“01.01.2022 sonrasında da davacının asgari geçim indirimi alacağına hak kazandığının kabulü ile yapılan hesaplama hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”

Kararın Tam Metni

9. Hukuk Dairesi 2026/1119 E. , 2026/3099 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/569 E., 2025/2331 K.

DAVA TARİHİ : 07.03.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 E., 2024/34 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 01.03.2007 tarihide fırın ustası olarak çalışmaya başladığını, 31.12.2022 tarihine kadar askerlik süresi hariç olmak üzere çalıştığını, müvekkilinin ilk üç yıl sigortasının yapılmadığını, son ücretinin net 9.000,00 TL olduğunu, yıllık izinlerini kullanmadığını, 31.05.2022 tarihinde müvekkiline kıdem tazminatı açıklaması ile 90.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacının 31.12.2022 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerini tam olarak kullanmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf yasal süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları ve mevcut delil durumuna göre hizmet süresinin 14.10.2010–30.12.2022 tarihleri arasında 12... ay 20 gün olduğunun tespit edildiği, 30.12.2022 tarihli işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış kodunun Kod (18- işin sona ermesi) olarak bildirildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fesihten önce ödenen 90.000,00 TL kıdem tazminatının avans olarak ödendiği gözetilerek faiziyle birlikte mahsup edildiği, tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının yaptığı işin niteliği ve fırın ustası olarak çalışma şekli nazara alındığında davacının haftanın 7 günü 03.00–12.00 saatleri arasında çalıştığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının anlaşıldığı, davacının 210 gün yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, davacının asgari geçim indirimi alacağının olduğu, ibraname tarihi ve fesih tarihi gözetildiğinde ibranamenin hükümsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafın mazeretinin içeriği dikkate alındığında eski hale getirme talebinin reddine karar verilmesinde ve sair yönleriyle İlk Derece Mahkemesi kararında hatalı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Eski hâle getirme taleplerinin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu,

2. Davacının sigortasız çalıştırıldığı dönem olmadığını,

3. Davacının müvekkilinden herhangi bir alacağı sözkonusu olmadığını, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğini,

4. 30.05.2023 tarihli ibraname imzalandığını, davacının alacağı bulunmadığını,

5. Eksik hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesinin hukuka uygun olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eski hâle getirme talebi, davacının hizmet süresi, dava konusu alacakların ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 25.12.2021 tarihli ve 31700 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7349 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 01.01.2022 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere ücrette asgari geçim indirimi uygulaması ortadan kalktığından 01.01.2022 sonrasında da davacının asgari geçim indirimi alacağına hak kazandığının kabulü ile yapılan hesaplama hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Bilgi Sistemi. Metin resmî kaynaktaki hâliyle aktarılmıştır; kararda anonimleştirilmeden kalmış kişisel veriler “...” ile gizlenmiştir.

Bu Karar Hakkında Sorular

Yargıtay İşverenin Diğer Temyiz İtirazlarını Kabul Etti mi?

Hayır. Daire, 01.01.2022 sonrasına ilişkin asgari geçim indirimi hesabı dışındaki davalı itirazlarını yerinde görmedi.

Benzer Kararlar

Ücret Alacağı Konusundaki 44 Kararın Tümü

İlgili Rehber ve Hesaplama Araçları

Benzer Bir Hukuki Sorununuz mu Var?

Benzer görünen uyuşmazlıklarda dahi olayın koşulları sonucu değiştirebilir. Kira, iş, aile ve boşanma ile ceza hukuku alanlarındaki uyuşmazlıklarda dosyanızın değerlendirilmesi için Av. Mete ŞAHİN ile iletişime geçebilirsiniz (Yenimahalle, Ankara).

Telefon: 0552 725 25 18 · WhatsApp ile Yazın · İletişim Formu

Bu sayfadaki özet ve açıklamalar genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Esas alınması gereken metin, kararın resmî tam metnidir; olayın koşullarındaki farklılıklar sonucu değiştirebilir. Kararlar verildikleri tarihte yürürlükte olan mevzuata göre değerlendirilmelidir; sonraki kanun değişiklikleri kararın bugünkü uygulamadaki yerini etkileyebilir. Özetler, kararın resmî metnine dayanılarak hazırlanmakta ve yayımdan önce bu metinle karşılaştırılarak kontrol edilmektedir. İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN.

bottom of page