657 Sayılı Kanuna Tâbi Destek Personelinin Mobbing İddiasında İdari Yargı Görevli

9. Hukuk Dairesi 2026/4304 E. , 2026/3941 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/2338 E., 2025/2527 K.

DAVA TARİHİ : 21.11.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/691 E., 2025/427 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya bağlı kız öğrenci yurdunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na (657 sayılı Kanun) tâbi destek hizmetleri olarak çalışmaya başladığını, görevi dışında ağır iş ve koşullarda çalıştırıldığını, psikolojik tacize (mobbing) maruz kaldığını, idareciler ile görüşmüş ise de bir sonuç alamadığını ve görevinden istifa etmek zorunda kaldığını iddia ederek müvekkilinin çalıştırıldığı işlerin istihdam edildiği kadro ile bağdaşmadığının tespitine, çalışma koşullarının işyeri ve çalışabilme koşullarına uygun olmadığının ve müvekkilinin psikolojik tacize maruz bırakıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Kurumda 657 sayılı Kanun'a tâbi olarak sözleşmeli personel olarak çalıştığını, davanın idare mahkemesinde açılması gerektiğini, görevsizlik sebebiyle davanın reddi gerektiğini, işbu davanın açılmasında hukuki yararda bulunmadığını, davacının psikolojik tacize uğradığına yönelik yapılan soruşturmada davacının soyut iddialarını herhangi bir delille ispatlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin 28.11.2024 tarihli kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde, davacının edaya ilişkin herhangi bir işçilik alacağı talebinin bulunmadığı, bu hâliyle herhangi bir somut hak talebi içermeyen davada güncel yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın görülen davaya konu tespit isteminde iş sözleşmesinin sona ermiş olduğu nazara alındığında hukuki yararın olmadığının açık olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Müvekkilinin psikolojik tacize maruz bırakıldığını ve istifa etmeye zorlandığını,

2. Yaşanan süreç nedeniyle hukuki korunmaya ihtiyacı olduğunu, istifaya zorlandığından kamu personeli olma hakkını yitirdiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının statü hukukuna tâbi olarak mı yoksa iş sözleşmesine tâbi işçi olarak mı çalıştığı ve buna göre yargı yolunun caiz olup olmadığı ile davanın açılmasında hukuki yarar olup olmadığına ilişkindir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya kanuna dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut olayda davacının davalı Kurumda yardımcı hizmetlerde destek personel olarak çalıştığı, sözleşmesinin 657 sayılı Kanun'un 4/B hükmü uyarınca çalışacak "sözleşmeli personel" başlığı altında düzenlendiği ve yine sözleşmesinin 11. maddesinde sözleşmenin 657 sayılı Kanun'un 4/B hükmü kapsamında akdedildiğinin ve sözleşmede yer almayan hususlar hakkında 7/15754 sayılı Kararname hükümleri çerçevesinde işlem yapılacağının yazılı olduğu görülmüştür. Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki ilişki statü hukukundan kaynaklanmakta olup 4857 sayılı Kanun kapsamına giren bir iş sözleşmesi bulunmadığından somut davada idari yargı görevlidir.

Mahkemece, yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.