Alkollü ve Makas Atan Sürücüde Kazanılmış Hakla Sınırlanan Ceza Onandı

12. Ceza Dairesi 2022/6767 E. , 2026/4141 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2983 E., 2021/2280 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi delaletiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı tutularak 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkemece hukuk ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, mahkemece kusur tespitinin hatalı yapıldığına, 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin irdelenmesi gerektiğine, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın arkadaşları ölen ... ve katılan ... ile birlikte alkol aldıkları, sanığın, 2.02 promil alkollü olarak, meskun mahal içinde, gece vakti, aydınlatması olan, havanın açık olduğu, yolun kuru, virajlı ve eğimsiz olduğu, hız sınırının 50 km/s olduğu, iki şeritli bölünmüş asfalt kaplama caddede seyir halinde iken kaza mahalline yaklaştığı sırada, dosya dışı ... ...'ın .... Konak yol ayrımına geldiğinde trafik kazası yaptığı, ... ...'ın yaptığı bu kazayı gören ve sağ şeritte seyreden dosya dışı kamyon sürücüsü ...'ın yönetimindeki 35... plakalı kamyonun dörtlü ikazlarını yakarak durmak amacıyla yavaşladığı, yine sol şerit üzerinde seyreden 34... plakalı dosya dışı otomobilin sürücüsü ...'nın da kazayı görerek yavaşladığı, sol şeritten seyreden ve...'in kullandığı aracı takip eden sanığın, seyir halinde önde giden kamyonun sol arka kısmına ve akabinde soldan gelen araca çarpması neticesinde araçta bulunan ...'nın öldüğü, ... ...'un ise ... ağır yaralandığı, kaza tespit tutanağında, bilirkişi raporunda ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen raporda sanığın meydana gelen kazada asli kusurlu ve alkollü olduğu kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de iddianamede ve esas hakkındaki mütalaada sanık hakkında 5237 TCK'nın 85/1. maddesinin uygulanmasının talep edilmesine rağmen 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı tanınmadan sanığın 5237 TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne ve bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, olayda alkollü vaziyetteyken ve makas atma tabir edilen şekilde araç kullanmak suretiyle bilinçli taksir halini oluşturan birden çok ihlalin olduğu dikkate alınıp sanık hakkında tayin edilen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca daha fazla artırım yapılması gerekirken (1/3) oranında artırım yapılması, sanığın aynı belge numarası altında A, A1, A2, B, B1, D1, F ve M sınıfı sürücü belgesinin bulunması karşısında, sanığın kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı gözetilerek sadece otomobil kullanmasına imkan veren sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususlarının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2026 tarihinde karar verildi.