Koruma Kararı ve Ceza Davası Nedeniyle Ayrı Yaşayan Eşe İhtar Samimi Sayılmadı

MAHKEMESİ: Konya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ: 08.10.2013

NUMARASI: Esas no:2012/602 Karar no:2013/779

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde davalı-davacı kocadan kaynaklanan bir davranışın varlığının kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın, eşi hakkında yaralama, tehdit ve hakaret suçlaması ile Cumhuriyet Savcılığı’na şikayette bulunmuş, bunun üzerine 24.04.2012 tarihinde Konya 4.Aile Mahkemesi'nin 2012/125 d.iş sayılı dosyasında koca hakkında 6284 sayılı Kanun uyarınca 2 ay süre ile koruma ve önlem kararı verilmiş ve bu karar kocaya 18.05.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı-davacı koca ise, 19.04.2012 tarihinde eşinin eve dönmesi için ihtar talebinde bulunmuş, ihtar kararı kadına 24.05.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda davacı-davalı kadının; taraflar arasındaki ceza davası ve verilen koruma kararına istinaden ayrı yaşadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kocanın ihtar istemi samimi kabul edilemez ve sonuç doğurmaz. O halde; davalı-davacı kocanın terke dayalı boşanma davasının ( TMK 164 md.) reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

3-Toplanan delillerden; boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-davacı kocanın, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, eşinin babasına "alın kızınızı götürün, boşanmak istiyorum" demek suretiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı ve tam kusurlu olduğu, davacı-davalı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı-davalı kadının maddi tazminat talebinin (TMK 174/1 md.) reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran ...'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.06.2014 (Prş.)