Her Ay Eksik Ücret Ödendiği İddiası İspatlanamadığından Ücret Alacağı Kabulü Bozuldu

9. Hukuk Dairesi 2026/979 E. , 2026/3085 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1713 E., 2025/2212 K.

DAVA TARİHİ : 24.11.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/441 E., 2024/78 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı ... AŞ (... AŞ) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; muris ...'in 15.5.2013 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesiyle asıl işveren davalı ... AŞ iş yerinde diğer davalı ... Elektrik İnşaat Ortaklığı yanında vinç operatörü olarak en son aylık net 3.000,00 TL ücretle çalıştığını, müvekkilinin 3 öğün yemek ve barınma gereksiniminin işverence karşılandığını, haftanın 7 günü 06.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, iki haftada 1 gün hafta tatili izni kullandığını, ulusal bayram ve genel tatillerin tümünde çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, her ay ücretinin 2.000,00 TL'lik bölümünü alamadığını, asıl işveren ve alt işverenin işçi sağlığı iş güvenliği kurallarına aykırı davranışı sonucu kamyonun arazılanmasına bağlı olarak aracın altında gerekli onarım işlerini yaparken yaşamını yitirdiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin ile ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı definde bulunduklarını, davacılar tarafından söz konusu ölümlü iş kazasına ilişkin açılan Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/273 Esas sayılı dosyada müteveffanın ücretinin brüt 1.651,00 TL olarak tespit edildiğini ve dosyanın karara çıktığını, davacı tarafından dosyanın istinaf edilmediğini, belirlenen ücretin davacı açısından kesin hüküm oluşturduğunu, fazla çalışmalarının ödendiğini, ödemenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının ispatının yerleşik Yargıtay içtihatları gereği yazılı delille sağlanması gerektiğini, izin talep formları ve ücret bordroları doğrultusunda müteveffaya yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil izinlerinin kullandırıldığını, kullandırılmayan tatil günlerine ilişkin alacakların ise eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Elektrik İnşaat Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, müteveffanın 3.000,00 TL ücretle çalıştığının davacılar tarafından açılan iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talepli dava dosyası ile kesinleştiği iş sözleşmesinin işçinin ölümü ile sona erdiği, müteveffanın fazla çalışma yaptığı, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde de çalışmasının olduğunun davacılar tarafından ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Hizmet süresinin hatalı tespit edildiğini,

b. Faiz başlangıç tarihlerinin hatalı belirlendiğini,

c. Bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... AŞ vekili temyiz dilekçesinde:

a. Belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararın bulunmadığını,

b. Diğer davalı ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını,

c. Müteveffanın davalı Şirket yanında çalışmasının bir yılı doldurmadığını, bu nedenle kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretine hak kazanmadığını,

d. Müteveffanın ücretinin hatalı tespit edildiğini,

e. Müteveffanın fazla çalışma alacak talebini ispatlayamadığını,

f. Bilirkişi raporunun hatalı tespitler içerdiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık ücretli izin istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm davalı ... AŞ'nin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, davacı vekili müteveffanın üç yıl boyunca her ay 2.000,00 TL eksik ödeme aldığını iddia etmiştir. Mahkemece, davacının son ücreti 3.000,00 TL olarak kabul edilerek, bu miktarın geriye doğru asgari ücretle oranlanması ile ücreti tespit edilmiş ve üç yıl boyunca her ay 2.000,00 TL eksik ücret aldığı kabulü ile yapılan hesaplamaya itibar edilerek ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece dinlenen tanıklar davacının almış olduğu ücrete ya da iş yerinde eksik ücret ödendiğine ilişkin beyanda bulunmamışlardır. Müteveffa işçinin üç yıl boyunca her ay 2.000,00 TL eksik ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi Mahkemece alınan bilirkişi raporunda 2014 yılından önce aldığı ücret miktarı 2.000,00 TL 'nin altında kalmaktadır. Bu hâliyle davacının eksik ücret ödendiği iddiasını ispat edemediği kabul edilerek ücret talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3. Diğer yandan gerek hak kazanılan alacaklar gerekse yargılama giderleri bakımından davacı mirasçıların miras payları oranında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.