Ana Sayfa › İçtihatlar › Ceza Hukuku › Ceza Hukukunda Diğer Konular
Yargıtay 12. CD Temyiz İsteminin Reddi Ceza Hukuku
Bayram Sonrası İdari İzin Günü Tatil Sayılmadı, Süresi Geçen Temyiz Reddedildi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/3269 · K. 2017/5130 · T. 14.06.2017
Karar Özeti
Yüzüne karşı açıklanan şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal hükümlerini tutuklu sanık bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmiş, müdafii de gardiyanın dilekçeyi idari izin nedeniyle almadığını ileri sürerek eski hâle getirme istemiştir. Yargıtay, süre sonunun Ramazan Bayramının son gününe denk geldiğini, ertesi günkü idari iznin resmî tatil sayılamayacağını ve sürenin o gün mesai bitiminde dolduğunu belirtmiştir. Tefhimde kanun yolu, süre, merci ve şekil açıkça gösterildiğinden talebi CMK 40/1 kapsamında inceleyen Daire, süresinde başvuru girişimini ya da mazereti gösteren bilgi ve belge bulunmadığından eski hâle getirme talebini ve temyiz istemlerini reddetmiştir.
Kararın Ortaya Koyduğu İlke
Temyiz süresinin son günü bayram tatiline denk gelmiş ve ertesi gün idari izin ilan edilmişse, idari izin günü resmî tatil sayılmadığından süre o gün mesai bitiminde dolar.
Soru: Bayramın ertesi günü idari izin ilan edilirse temyiz süresi bir sonraki iş gününe uzar mı?
Sonuç: Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri ile yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebi reddedildi.
Karar Künyesi
- MahkemeYargıtay
- Daire12. Ceza Dairesi
- Esas No2017/3269
- Karar No2017/5130
- Karar Tarihi14.06.2017
- Karar TürüDaire Kararı
- SonuçTemyiz İsteminin Reddi
- Resmî KaynakAdalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Bilgi Sistemi
İlgili Mevzuat
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 40/1 (resmî metin)
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310/1
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 311
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
Kararın Önemli Bölümleri
“08.07.2016 tarihi idari izin kapsamında ise de, bu günün resmi tatil olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından”
“08.07.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunmasına engel teşkil edecek nitelikte bir mazeretinin olduğuna dair dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığı”
Kararın Tam Metni
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar: Şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal
Hükümler: 1- Şantaj suçundan dolayı TCK'nın 107/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/2, 53/1-2-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet
Şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 06.03.2017 tarihli tevdi kararı uyarınca; sanık müdafiinin 15.08.2016 hakim havele tarihli dilekçesinde temyiz istemiyle birlikte yer verdiği eski hale getirme talebi ile ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlendiği belirlenerek; ayrıca, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanık müdafiinin 15.08.2016 hakim havele tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, yerel mahkemenin eski hale getirme talebinin temyiz talebi niteliğinde olduğuna ve sanık müdafiinin temyiz talebinin kabulüne ilişkin 16.08.2016 tarihli ve 2016/438 sayılı ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede:
İncelenen dosyada; 30.06.2016 tarihinde verilen hükümlerin sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği, 11.07.2016 infaz koruma başmemuru imzalı ve 15.07.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile tutuklama kararına itiraz eden ve 12.07.2016 tarihinde acele posta servisi ile gönderilip 13.07.2016 tarihinde mahkemeye ulaşan 13.07.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile de kararı temyiz eden sanığın, karardan sonra 13.07.2016 tarihli vekaletname ile atadığı müdafii tarafından 25.07.2016 hakim havale tarihli temyiz dilekçesi sunulduktan sonra, 15.08.2016 hakim havele tarihli dilekçe ile de, “Yukarıda esas ve karar numarası verilen mahkeme dosyasında müvekkil sanık yüze karşı verilen kararı cezaevinde tutuklu bulunması nedeniyle süresinde temyiz dilekçesini cezaevi yönetimine verilmek üzere gardiyana vermek istemesine rağmen gardiyan tarafından idari izin süresi içerisinde tatil olduğu gerekçesi ile dilekçesi alınıp kurum kayıtlarına girmeden müvekkilin acil demesi üzerine acele posta ile gönderilmiştir. Müvekkilin bulunduğu cezaevi şartları gözönüne alındığında gardiyan tarafından alınmayan temyiz dilekçesini kendisinin zorla kuruma teslim etmesi mümkün değildir. Gelinen aşamada müvekkilin ve müvekkil vekili olarak tarafımızca verilen temyiz dilekçesinin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini bilvekale saygı ile talep ederiz...” açıklamalarına yer verilerek eski hale getirme talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.
5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.
Temyiz istemine konu kararda, “...sanığın yüzüne karşı, müştekinin yokluğunda, yüzüne karşı karar verilenler yönünden tefhimden, yokluğunda karar verilenler yönünden tebliğden itibaren 7 gün içinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilme koşulu ile zabıt katibine beyanda bulunmak sureti ile Yargıtay'a temyiz yolu açık olmak üzere ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususu ihtar olunarak verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı...” şeklinde, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiğinden ve sanık müdafii tarafından bu konuda bir itiraz da ileri sürülmediğinden, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmelidir.
Sanık müdafiinin eski hale getirme talebi anılan madde ve fıkra kapsamında değerlendirildiğinde; dilekçede belirtilen sebepler temyiz işleminin süresi içerisinde yapılmasına engel teşkil edecek nitelikte değildir. Zira, sanığın yüzüne karşı 30.06.2016 tarihinde karar verildiği, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süre sonu resmi tatil olan Ramazan Bayramının son günü olan 07.07.2016 tarihine denk geldiği, tatilin ertesi günü olan 08.07.2016 tarihi idari izin kapsamında ise de, bu günün resmi tatil olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından hükümlere karşı en geç 08.07.2016 tarihi mesai bitimine kadar temyiz yoluna başvurulması gerekirken, sanığın 11.07.2016 infaz koruma başmemuru imzalı dilekçesi ile tutuklama kararına itiraz ettiği ve 12.07.2016 tarihinde acele posta servisi ile gönderilip 13.07.2016 tarihinde mahkemeye ulaşan 13.07.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile de kararı temyiz ettiği, tutukluluğa itiraz dilekçesi 11.07.2016 tarihinde infaz koruma başmemurunca imzalanan sanığın, bu tarihten önce ve süresinde temyiz talebinde bulunmaya yönelik bir girişiminin ya da 08.07.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunmasına engel teşkil edecek nitelikte bir mazeretinin olduğuna dair dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle sanık müdafiinin eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir.
Açıklanan gerekçelerle sanığın, yüzüne karşı 30.06.2016 tarihinde verilen hükümleri, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13.07.2016 tarihinde, sanık müdafiinin de 25.07.2016 tarihinde temyiz ettiklerinin anlaşılması karşısında; temyiz istemlerinin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Bilgi Sistemi. Metin resmî kaynaktaki hâliyle aktarılmıştır; kararda anonimleştirilmeden kalmış kişisel veriler “...” ile gizlenmiştir.
Benzer Kararlar
Yargıtay 8. CD 06.05.2024
Tutukluluğa İtiraz Dilekçesi Temyiz Başvurusu Yerine Geçmez
Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/1536 · K. 2024/3851
Temyiz davası istek şartına bağlı olduğundan tutukluluğa itiraz mahiyetindeki dilekçe temyiz başvurusu sayılmaz; kanuni süre geçtikten sonra yapılan temyiz istemi reddedilir.
Temyizin Reddi ve Onama Ceza Hukuku
Yargıtay 17. CD 11.12.2017
Güneşin Batmasından Kısa Süre Sonra İşlenen Hırsızlıkta Gece Vakti Artırımı Kaldırıldı
Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2015/25972 · K. 2017/15592
Saat 20.00 sıralarında işlenen hırsızlıkta, suç tarihinde güneşin 19.44'te battığı belirlendiğinden TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı kabul edilmiştir.
Düzelterek Onama Hırsızlık
Ceza Genel Kurulu 06.03.2024
Zamanaşımı Dolduktan Sonra Onanan Sahtecilik Mahkûmiyeti Bozuldu, Dava Düştü
Yargıtay Ceza Genel Kurulu · E. 2022/194 · K. 2024/107
TCK 204/1'deki resmî belgede sahtecilikte 12 yıllık kesintili dava zamanaşımı, hükmün onanmasıyla itiraz üzerine bozulması arasında durur; süre yargılama sırasında dolmuşsa Yargıtay kamu davasını resen düşürür.
İtirazın Kısmen Kabulü Ceza Hukuku
AYM 1. Bölüm 02.09.2026
Ardışık Arama Savunmaları Karşılanmayan Mahkûmiyette Gerekçeli Karar Hakkı İhlal Edildi
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm · Başvuru No 2023/50081
Mahkûmiyetin tek delili sabit hat ve ankesörlü telefon aramaları olan dosyada, Yargıtayca öngörülen araştırmalar yapılmadan ve esaslı savunmalar karşılanmadan verilen hüküm gerekçeli karar hakkını ihlal etmiştir.
İhlal Ceza Hukuku
Ceza Hukukunda Diğer Konular Konusundaki 213 Kararın Tümü
İlgili Rehber ve Hesaplama Araçları
Benzer Bir Hukuki Sorununuz mu Var?
Benzer görünen uyuşmazlıklarda dahi olayın koşulları sonucu değiştirebilir. Kira, iş, aile ve boşanma ile ceza hukuku alanlarındaki uyuşmazlıklarda dosyanızın değerlendirilmesi için Av. Mete ŞAHİN ile iletişime geçebilirsiniz (Yenimahalle, Ankara).
Telefon: 0552 725 25 18 · WhatsApp ile Yazın · İletişim Formu
Bu sayfadaki özet ve açıklamalar genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Esas alınması gereken metin, kararın resmî tam metnidir; olayın koşullarındaki farklılıklar sonucu değiştirebilir. Kararlar verildikleri tarihte yürürlükte olan mevzuata göre değerlendirilmelidir; sonraki kanun değişiklikleri kararın bugünkü uygulamadaki yerini etkileyebilir. Özetler, kararın resmî metnine dayanılarak hazırlanmakta ve yayımdan önce bu metinle karşılaştırılarak kontrol edilmektedir. İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN.