Kadına Yüklenen Sadakatsizlik Güven Sarsıcı Davranış Boyutunda Kaldı, Eşit Kusur Onandı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/1787 E., 2025/1566 K.

DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Eskişehir 7. Aile Mahkemesi

SAYISI: 2024/145 E., 2024/82 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, maddi-manevi tazminat taleplerinin reddi, velayet, iştirak nafakası, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi ve maddi-manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle; taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenen "sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı" vakıasının, "güven sarsıcı davranış" boyutunda kaldığının, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları uyarınca boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların yine de eşit kusurlu olduğunun ve her ne kadar kurulan boşanma hükmünde tarafların açık kimlik bilgilerine yer verilmemiş ise de İlk Derece Mahkemesince; "Eskişehir İli, ... İlçesi, ... .../Köyü, ..., ... ..., ...'da nüfusa kayıtlı, ... ile ...'den olma, ..., T.C. Kimlik No: 1...0 olan ... ile aynı yerde nüfusa kayıtlı, ...'de kayıtlı, ... ile...'dan olma, ..., T.C. Kimlik No: 3...8 olan ...'ın boşanmalarına" karar verildiğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.