Görevi Kötüye Kullanmada Doğrudan Zarar Görmeyen Hazine Hükmü Temyiz Edemez

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/... Esas, 2020/3317 Karar

SUÇLAR: Görevi kötüye kullanma, zimmet

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanığa isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, katılan ... vekilinin zimmet suçundan kurulan hükmü, katılan ...'ün ise her iki suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiş olması karşısında yasal koşulları bulunmadığından katılan ...'ün duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

.... Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2016/... Esas, 2020/42 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Katılan ... vekilinin ve katılan ...'ün istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/2869 Esas, 2020/3317 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ...'ün Temyiz İstemi

Sanığın izni ve bilgisi dışında kiracılardan para topladığına, kendisinden masraf almasına rağmen açması gereken davaları açmadığına, mahkemeye sunduğu protokol isimli belgeye ilave yapmak suretiyle suç işlediğine, atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığa atılı suçların sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

A. Zimmet suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 03.06.2013 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında, soruşturma ve kovuşturma izinlerine ilişkin durma süreleri nazara alındığında dahi, ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle hükümde, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ...'ün temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.