Ödeme İmkânı Olmadığını Beyan Eden ve Ödeme İradesi Bulunmayan Sanık Yanıltılmış Sayılmadı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/480 E. 2021/480 K.

SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10-son maddesi uyarınca uygulama yapılırken adli para cezasının 525 gün yerine 375 gün yazılması, devamında aynı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca 1/2 indirim yapılırken 262 gün yerine 187 gün olarak hesaplanması, takdiri indirim yapılırken 218 gün yerine 155 gün hesaplanması ve sonuç ceza belirlenirken adli para cezasının 4360,00 TL yerine 3100,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün 3. bendinde yer alan "375" ibaresi çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "525" ibaresinin eklenmesi, 4. bendinde yer alan "187" ibaresi çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "262" ibaresinin eklenmesi, 6. ve 8. bentlerinde yer alan "155" ibaresi çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "218" ibaresinin eklenmesi, 8. bendinde yer alan " 3100,00 TL" ibaresi çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "4360,00 TL" ibaresinin eklenmesi, 9. bendinde yer alan " 3100,00 TL" ibaresi çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "4360,00 TL" ibaresinin eklenmesi, hak yoksunluklarına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.