Toplu Çıkarma Kararından Sonra Alacak İçin Verilen İstifa Dilekçesi Gerçek İstifa Sayılmadı

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23/04/2005-10/10/2006 tarihleri arasında 24 saat çalışıp 24 saat izin kullanarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ramazan bayramı harçlığı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, fesih sebebi nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, hizmet süresinin SGK kayıtları ile belirli olduğunu, davacının ihbar tazminatı alacağının olmadığını, ücret alacağının eksiksiz ödendiğini, davacının izin hakkının bir çoğunu kullandığını, kullanmadığı izinlere ilişkin ücretin kendisine ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ücreti ve ramazan bayramı harçlığı adı altında bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece "iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği" gerekçesiyle kıdem tazminatına hükmedilmiş, ihbar tazminatı talebi reddedilmiş ise de bu sonuç dosyadaki deliller ile örtüşmemektedir.

Şöyle ki; dosyaya intikal eden BÇM inceleme raporu ekindeki davalı işverene ait karar defterinin 01.09.2006 tarihli ve (31) numaralı sayfasındaki kararından, "çalışanların iş akitlerinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesine göre feshedilmesine, iş akitleri feshedilenler ve kendi rızası ile ayrılanların kanuni alacaklarının ödenmesine" şeklinde karar alındığı görülmektedir.

Bu kararın gerekçesi alacakların tahsil edilememesi sonucu vakfın diyaliz ünitesinin kapatılmasıdır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29.maddesi; "toplu işçi çıkarma" başlığını taşımaktadır. İşverenin toplu işçi çıkarma kararından sonra alacakların ödenmesi için verilen dilekçeyi işçinin kendi rızası ile ayrılma talebi olarak değerlendirmek hatalıdır.

Bu açıklamalar karşısında istifa dilekçesinin karardaki kanuni alacakların ödenmesi amacıyla verildiği, gerçek istifa iradesini taşımadığı anlaşılmış olup, mahkeme gerekçesinde belirttiği şekilde işçinin haklı feshi değil, işverenin haklı nedene dayanmayan feshi söz konusudur. Bu nedenle davacının ihbar tazminatı talebinin de hüküm altına alınması gerekirken dosyaya uymayan gerekçeyle reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.