İkinci Kez Mükerrir Sanığı Koşullu Salıvermeden Yararlandırmamak Hukuka Aykırı Bulundu

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2025/1142 E., 2025/647 K.

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanık tarafından süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin ek temyiz olarak değerlendirildiği, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2025/11 Esas, 2025/51 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 83.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2025 tarihli ve 2025/1142 Esas, 2025/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Suç vasfının hatalı belirlendiğine, somut delil bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cep telefonunun sanığa iade edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu bilgisi üzerine yapılan aramada, uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği şeklindeki iddiaya ilişkin olarak;

Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.20 26... .05.2026 tarihli yazılarına istinaden yapılan değerlendirmede, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 2025/384 Esas numarasında kayıtlı dava dosyasına konu suç tarihinin, 24.03.2022 olması, sanığın yakalandıktan sonra aynı gün adli kontrol altına alınması ve aradan geçen zaman dilimi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın temyiz incelemesine konu eylemi ayrı bir suç işleme kararı altında işlediğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, arama tutanağı içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık beyanı, tutanak mümzilerin ifadeleri, bilirkişi raporu, kriminal rapor ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, 05.09.2024 tarihli eşya alındı makbuzunda sanığa ait cep telefonunun emanet eşya deposunda muhafaza edilmek üzere ceza infaz kurumu tarafından teslim alındığının belirtildiği anlaşılarak, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ilk derece mahkemesi hükmünde, ikinci kez mükerrir olan sanığın koşullu salıverme hükümlerinden yararlandırılmaması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2025 tarihli ve 2025/1142 Esas, 2025/647 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmından "5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına" ibaresinin çıkartılması suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.