top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar › İş Hukuku › Kıdem Tazminatı

Yargıtay 9. HD Bozma İş Hukuku

İhtarname Çeken İşçinin Fazla Çalışma ve İzin Alacağına Faiz Hangi Tarihten İşler?

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2026/1273 · K. 2026/4383 · T. 12.05.2026

Karar Özeti

Davacı işçi, sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ve tatil ücretlerini, birleşen davada ise maddi ve manevi tazminat istemiştir. İlk derece mahkemesi davaları kısmen kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi istinafları reddetmiş ve kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesini de reddetmiştir. Yargıtay bu ek kararı bozarak kaldırmış; ek raporda hesaplanan ulusal bayram ve genel tatil ücretinin gerekçesiz reddini ve ihtarnamenin tebliği ile verilen ödeme süresine göre temerrüt belirlenmeden fazla çalışma ve izin alacaklarına dava tarihinden faiz yürütülmesini hatalı bularak ilk derece kararını bozmuştur.

Kararın Ortaya Koyduğu İlke

İhtarnameyle ödenmesi istenen fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarına dava tarihinden değil, ihtarnamenin tebliği ve verilen ödeme süresine göre belirlenecek temerrüt tarihinden faiz yürütülmelidir.

Soru: Ödeme ihtarı gönderilen fazla çalışma ve yıllık izin alacağında faiz dava tarihinden mi işler?

Sonuç: Ek karar ile bölge adliye mahkemesi kararı kaldırıldı ve ilk derece mahkemesi kararı bozuldu.

Karar Künyesi

Kararın Önemli Bölümleri

“ödeme ihtarında davalıya ödeme için verilen süreye göre temerrüt tarihi belirlenerek bu tarihten itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”

“İlk Derece Mahkemesince gerekçesi de açıklanmaksızın 22.11.2024 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek söz konusu alacak talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.”

Kararın Tam Metni

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 08.12.2025

SAYISI: 2025/1605 E., 2025/1653 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 3. İş Mahkemesi

SAYISI: 2022/78 E., 2025/273 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ: İzmir 5. İş Mahkemesi

SAYISI: 2015/752 E., 2016/88 K.

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ilk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmistir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmistir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmistir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.12.2025 tarihli ek karar ile kararın kesin oldugu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmistir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz sartı ve diger usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Dosya içerigine göre Bölge Adliye Mahkemesince, kararın kesin olarak verildigi dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmis ise de asıl ve birleşen davada verilen hükmün, davacı aleyhine verilen miktarının temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceginden, temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine iliskin ek kararın hatalı oldugu anlasılmakla; 08.12.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz sartı ve diger usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 24.03.2012-31.07.2015 tarihleri arasında çalıştığını, 2014 Temmuz ayından itibaren mobbing (psikolojik taciz) uygulandığını ve aylık ücretinin eksik ödendiğini, hafta tatili ve genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; terfi ettirilmemekten kaynaklı ücret farkı, prim ve teşvik alacağı olarak maddi tazminat ile kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yapılan bir kısım alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 24.03.2012 tarihinde satış danışmanı olarak çalışmaya başladığını, 2013 Temmuz ayından iş sözleşmesini feshettiği 29.07.2015 tarihine kadar mağaza müdür yardımcısı olarak görevine devam ettiğini, son olarak aylık 1.900,00 TL ücret aldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını, kendisine psikolojik taciz uygulanmadığını, davacının terfi ettirilip ettirilmemesinin amirlerinin takdirinde bulunduğunu, işin yürütümü hak ve yetkisi kapsamında verilen talimatların ve yapılan işlemlerin psikolojik taciz olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının denkleştirme kapsamında haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını, fazla çalışmasının olması hâlinde bunların kendisine ödendiğini ve işvereni ibra ettiğini, hafta tatillerinde çalışmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmış ise bunların ücretlerinin ödendiğini, kullanılmayan 13 günlük izin karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 24.03.2012-29.07.2015 tarihleri arasında 3 yıl 4 ay 8 gün çalıştığı, davacının işçilik alacakları bulunduğundan iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin iddiasının ispatlandığı ancak bu çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı, yıllık izin ücreti talebinin de yerinde olduğu ancak hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ispatlanamadığı; davacının psikolojik tacize uğradığını somut bilgi ve belgeler ile ortaya koyamaması karşısında davacının psikolojik taciz nedeniyle ve terfi ettirilmediğinden dolayı ödenmediğini iddia ettiği prim alacakları, ücret farkı alacağı ve teşvik primi alacağının bulunmadığı ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı kanaatine varılamadığından asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İlk Derece Mahkemesince taraflar arasındaki ikinci sözleşmeye neden itibar edildiğinin gerekçelendirilmediğini,

2. Hüküm kurmaya elverişli olmayan 22.11.2024 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmesinin hatalı olduğunu,

3. Maddi ve manevi tazminat talebinin reddedilmesinin dosyadaki delil durumuna aykırı olduğunu,

4. Kıdem tazminatı haricindeki alacaklara ihtarname tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının çalışma sürelerine ilişkin alacak taleplerinin yerinde olup olmadığı, ispatlanıp ispatlanamadığı ve maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 04.03.2025 tarihli ek raporda puantaj kayıtları uyarınca ve ücret bordrosu ile tahakkuk ettirilen miktarlar da mahsup edilerek 306,72 TL hesaplanmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince gerekçesi de açıklanmaksızın 22.11.2024 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek söz konusu alacak talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

3. Davacının dava dilekçesi ekindeki 29.07.2015 tarihli ihtarnamesine göre kıdem tazminatı haricindeki fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacakları bakımından ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği tarih tespit edilerek buna ilişkin belgenin dosyaya alınması, ödeme ihtarında davalıya ödeme için verilen süreye göre temerrüt tarihi belirlenerek bu tarihten itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.12.2025 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Ek karar yönünden alınan temyiz harçlarının istek hâlinde ek kararı temyiz edene iadesine, asıl karar yönünden peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kaynak: Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Bilgi Sistemi. Metin resmî kaynaktaki hâliyle aktarılmıştır; kararda anonimleştirilmeden kalmış kişisel veriler “...” ile gizlenmiştir.

Benzer Kararlar

Kıdem Tazminatı Konusundaki 38 Kararın Tümü

İlgili Rehber ve Hesaplama Araçları

Benzer Bir Hukuki Sorununuz mu Var?

Benzer görünen uyuşmazlıklarda dahi olayın koşulları sonucu değiştirebilir. Kira, iş, aile ve boşanma ile ceza hukuku alanlarındaki uyuşmazlıklarda dosyanızın değerlendirilmesi için Av. Mete ŞAHİN ile iletişime geçebilirsiniz (Yenimahalle, Ankara).

Telefon: 0552 725 25 18 · WhatsApp ile Yazın · İletişim Formu

Bu sayfadaki özet ve açıklamalar genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Esas alınması gereken metin, kararın resmî tam metnidir; olayın koşullarındaki farklılıklar sonucu değiştirebilir. Kararlar verildikleri tarihte yürürlükte olan mevzuata göre değerlendirilmelidir; sonraki kanun değişiklikleri kararın bugünkü uygulamadaki yerini etkileyebilir. Özetler, kararın resmî metnine dayanılarak hazırlanmakta ve yayımdan önce bu metinle karşılaştırılarak kontrol edilmektedir. İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN.

bottom of page